P.S. Na początku przedstawiłem krótkie wideo 6 min.(nie slajdy!) z 10 lat działalności

Flying Carpet Airlines, by można było przypomnieć sobie twarz Jacquesa Pineau ( stracił bezpowrotnie pamięć kilka miesięcy temu, a występował w Piotrkowie, wraz ze swoją żoną Catherine Parisot), któremu to dedykowałem tę akcje.

W czterech rogach dywanu ustawiłem czarne wiadra, gdzie kapały płomienne krople nafty

i jeśli ktoś miał wrażenie, iż chcę go otruć wydzielającym się zapachem to proszę o wybaczenie, ale te krótkie obrazy ognia i smrodu byly dla mnie znakiem dzisiejszej sytuacji ( kontekst polityki I ekologii) poza sztuką, a przeniesienie absurdu z realności jest jego próbą unicestwienia, nie zaś analizą estetycznych walorów zjawiska. I jeśli ktoś znajdował sie poza miejscem akcji ciałem lub duchem ( lot dywanem nie objawia się każdemu) dodam, że nie zniszczyliśmy ani jednego krzesła podczas trwania kontrakcji*. Czego nie mogę

zagwarantować na terenie czarującego miasta skąd zresztą pochodzi część legendy latającego dywanu, a gdzie rozgrywa sie realna akcja*.

rpiegza