Nonko Ono, Japan

Beautiful dance, a form of a moving image, another postcard from Edo. Even though it had nothing to do with the standard Japanese folk, the performance was filled with the Japanese spirit. It revealed all the aspect of Japanese culture that the Europeans find fascinating though difficult to understand. Butoh, in comparison, seems to be an effort to translate this inner Japanese secret to European terms. Nonko Ono’s performance bore a strongly anti-war call “Water, not War” all I may add is “Art, not tanks”.

Pięknie zatańczyła, stworzyła rodzaj ruchomego obrazka, kolejnej pocztówki z Edo. Było to coś b. japońskiego, choć nie mającego nic wspólnego ze standardowym japońskim folkiem. To było właśnie to, za co Europejczycy kochają Japonię i Japończyków, co ich fascynuje i czego nie pojmują. I ja nie potrafię tego określić, ująć słowami. Ale porównując ten występ z tańcem Butoh, uchodzącym za kwintesencję Japońszczyzny, mogę zaryzykować tekst, że Butoh to tłumaczenie owej nieprzeniknionej Japońskiej tajemnicy na Europejski. Poza tym praca zawierała jasne przesłanie antywojenne - "Woda nie Wojna" - a ja dodam - sztuka nie czołg.



< < < back

< < < www.spam.art.pl